Eric Boers (53) heeft zestien jaar na de dood van zijn zoon en dochter innerlijke vrede gevonden. In een interview vertelt hij over zijn lange zoektocht door rouw en de blijvende aanwezigheid van zijn kinderen in zijn leven.
Na het verlies ervoer Boers alleen duisternis. Hij merkt op dat de samenleving mensen niet leert hoe te rouwen: "En op school leer je niet hoe je moet rouwen." Zijn zoektocht naar betekenis en acceptatie duurde zestien jaar.
Inmiddels zegt Boers een plek van innerlijke rust te hebben bereikt. Hij voelt dat zijn kinderen nog bij hem zijn: "Mijn kinderen dansen om me heen. Ik zie ze elke dag. Ik kan ze alleen niet knuffelen." Hij benadrukt dat rouw geen finishlijn heeft, maar dat het mogelijk is een manier te vinden om met het verlies te leven.
