„Ik wil dichter bij mijn familie zijn, dichter bij de mensen die ik al superlang ken, met wie ik écht een verbinding voel. Ik wil Nederlands praten en niet hoeven nadenken over hoe ik iets moet verwoorden. Het is zó vermoeiend om continu te schakelen tussen Nederlands, Engels en Zweeds.
Dat had ik van tevoren enorm onderschat.”Relaxter leven„Toen ik daarover eenmaal eerlijk was tegen mezelf, kwam het volgende obstakel: Ruben wilde het allerliefst hier blijven… En dat snap ik, want alles klopt ook aan deze plek in Zweden, waar we zoveel relaxter en meer buiten leven.Vroeger was ik al altijd buiten.
Kamperen, varen op slootjes en om de haverklap thuiskomen met een zielig eendje of manke vogel die gered moest worden. Mijn eerste bijbaantje was op de manege en als twintiger begeleidde ik in de zomer pony- en survivalkampen. Daar leerde ik Ruben kennen. Hij was net zo gek op het buitenleven als ik en we konden direct goed met elkaar overweg.”Verliefd„Na een paar zomers werden we verliefd.
We gingen samenwonen in Leiden, maar hadden de droom om ooit samen op een boerderij te wonen. Een plek waar we werkten, met veel buitenruimte en duurzaam met een maatschappelijke functie.”„We kwamen er al snel achter dat dat in Nederland niet ging lukken: te duur en te strenge eisen.
Dus zochten we het over de grens. Duitsland, België en Frankrijk waren het om verschillende redenen net niet. ’Het schoolsysteem in Nederland is in mijn ogen erg prestatiegericht’Maar Zweden, met haar prachtige natuur, mooie seizoenen en ontspannen manier van leven, zagen we wel zitten.
Een andere reden was het onderwijs. Het schoolsysteem in Nederland is in mijn ogen erg prestatiegericht. Het is voornamelijk theoretisch, weinig creatief, er zijn hoge verwachtingen en alles moet altijd meer en beter. Wij vonden niet dat dat paste bij ons gezin.
Wij kijken juist naar wat onze kinderen nodig hebben. Ook daarin leek Zweden de juiste match voor ons. Het onderwijs is er meer gericht op het sociale aspect en er is meer ruimte om te spelen, creëren en bewegen.”Droomhuis gevonden„In het voorjaar van 2022 waren Ruben en ik in Zweden om huizen te bekijken toen ineens alles op z’n plek viel.
In een week tijd verkochten we onze woning in Leiden en kochten ons Zweedse droomhuis. Alles klopte: goed bereikbaar voor mensen uit Nederland, midden in de natuur en met genoeg ruimte om er een boerderij met toeristisch bedrijf te starten.”’We voelden ons meer dan welkom, juist doordat we mochten meedoen’„Toen we in de buurt een idyllisch schooltje met zo’n 120 leerlingen vonden, was het plaatje compleet.
Dat het ineens zo snel ging, was voor mijn schoonouders en vader wel even slikken. Vooral omdat het betekende dat ze hun kleinkinderen minder vaak zouden gaan zien. Nadat alles was geregeld, begonnen we die zomer aan ons grote avontuur in het Zweedse Vedevåg: een eco-camping met kleinschalige boerderij om groenten te kweken voor de lokale gemeenschap.” Alle tijd voor elkaar„Het dagelijkse werk op de boerderij, gasten verwelkomen, boodschappen doen en van alles regelen… we hadden het net zo druk als in Nederland.
En toch voelde het relaxter, doordat we de hele dag in de buitenlucht waren en ’s avonds alle tijd voor elkaar hadden. Vanaf dag één hebben we ons best gedaan om erbij te horen. We gingen op Zweedse les en pakten elke uitnodiging van locals met beide handen aan: Våffledagen (wafeldag), Kräftskiva (kreeftenfeest) en Midsommar… Heel bijzonder om mee te maken.
Met Midsommar vieren we de langste dag van het jaar. We dansen met z’n allen om een mooi versierde meiboom en er worden liedjes gezongen.”„De kinderen spelen spelletjes, we maken een vuurtje en eten nieuwe aardappelen, verse zalm en heerlijke aardbeien. En omdat het lang licht is, plonsen we rond middernacht in het meer.
We voelden ons meer dan welkom, juist doordat we mochten meedoen.”’In een week tijd verkochten we onze woning in Leiden en kochten ons Zweedse droomhuis.’ © Eigen BeeldPrivé is privé„Toch moest ik behoorlijk aan sommige dingen wennen. Nederlanders staan bekend om hun directheid en duidelijke mening.
Zweden zijn vaak bescheidener en laten niet meteen het achterste van hun tong zien. Ze laten elkaar ook veel meer met rust. In de Zweedse beleving is het netjes om niet te groeten als je elkaar ziet in de supermarkt, maar voor mij voelde dat in het begin koud aan.
Naar mijn idee is vrije tijd hier veel belangrijker dan in Nederland. Werken doen Zweden vaak van zeven tot vier en als je kind ziek is, blijf je gewoon thuis, óók als je docent bent. En een bammetje achter je bureau of ’geen tijd’ hebben voor een korte lunchwandeling is ondenkbaar.”„Eén van de belangrijkste sociale culturele gebruiken is de Fika: tweemaal daags een kopje koffie, vaak met iets zoets erbij zoals een kaneelbroodje.
Dan mag er niet over werk gepraat worden en heeft iedereen écht even pauze. Nu geniet ik daar echt van, maar in het begin wilde ik vooral dóór, haha. We hebben echt een geweldige plek in een prachtig land en worden omringd door lieve, leuke mensen. Er zijn tal van redenen om hier te blijven.
En toch hebben we besloten deze zomer terug naar Nederland te verhuizen. Een heel moeilijk besluit dat bij mij is begonnen. Vorig jaar zomer ging mijn gezondheid enorm achteruit. Ik voelde me mentaal al langer niet helemaal mezelf, maar doordat het nu fysiek ook niet goed ging, had ik niet meer de energie om een ecologisch en toeristisch bedrijf te runnen. ’Ik kwam tot de conclusie dat ik heimwee heb.
Ingewikkeld, omdat Ruben het heel anders ervaart’Toen de winter aanbrak en de drukte plaatsmaakte voor ruimte, had ik tijd om na te denken. Wat was er met me aan de hand? Waarom was ik zo vaak down? Ik kwam tot de conclusie dat ik heimwee heb. Heel moeilijk om te accepteren, maar voor mijn gevoel mis ik in Zweden een stukje van mijn identiteit.”„Een stukje van mezelf dat hier niet tot uiting komt en wat blijkbaar een enorme invloed heeft op hoe ik me voel.
Het is ingewikkeld, omdat Ruben het heel anders ervaart. Hij vindt het zonde om dit alles achter te laten. En dat is het ook! Gelukkig ziet hij in dat weggaan weliswaar een verdrietige, maar ook de beste keuze is.” Opnieuw beginnen„Half augustus komen we terug naar Nederland.
Onze boerderij en camping in Zweden staan te koop. We hebben in Nederland iets leuks om te huren gevonden, op een boerderij in de buurt van Zutphen. Ik kijk er vooral naar uit om me weer verbonden te voelen met de mensen om me heen. Het idee van een blanco canvas staat me ook aan.
Dat we ons leven opnieuw kunnen vormgeven, met alle kennis die we de afgelopen jaren hebben opgedaan. Er zijn ook dingen waar ik tegenop zie. Zo zal het leven flink duurder worden en is alles in- en uitpakken een heel gedoe. Hier in Zweden hebben we ook ervaren hoe fijn een rustiger leven is, om meer tijd voor jezelf en je gezin te hebben.
Ik ben bang om in Nederland terug te vallen in de hectiek van altijd maar doorgaan en alles volplannen.”’Ook voor de jongens zal het wennen zijn, vooral op school.’ © Eigen Beeld„Ook voor de jongens zal het wennen zijn, vooral op school. In Zweden gaan ze met de schoolbus, in Nederland moeten ze op de fiets.
En in plaats van warm eten, krijgen ze in Nederland een boterham met pindakaas mee. En toch denk ik dat ze het naar hun zin gaan hebben. Het schoolsysteem in Zweden leek me ideaal en dat is het misschien ook wel, maar niet voor iedereen. Voor de jongste werkt het perfect.
Hij is jong in zijn gedrag en vindt spelen, bewegend leren en veel buiten zijn heel leuk. Maar onze oudste leert erg snel en kreeg in het Zweedse onderwijs niet genoeg uitdaging. Voorlopig zullen we in Nederland blijven, maar onze dromen zijn nog steeds om een bijzonder bedrijf te runnen, sociaal-maatschappelijk werk te verrichten en een impact te maken op duurzaamheidsgebied.
Dat zit gewoon in ons. Ons hart ligt nu in twee landen, dus wie weet wat er nog op ons pad komt.”Terug naar Nederland• Jaarlijks vertrekken zo’n 45.000 Nederlanders naar het buitenland in de hoop daar een nieuw leven op te bouwen. • Zes op de tien keert uiteindelijk weer terug. • Voornaamste redenen om te remigreren zijn: het missen van familie, onderwijs en zorgbehoefte. • Anderen komen er simpelweg achter dat het gras niet altijd groener is aan de overkant. • De meeste remigranten zijn tussen de 25 en 45 jaar.(Bron: CBS)Meer lezenMeer VROUWDit artikel staat in het nieuwe VROUW Magazine (elke zaterdag bij De Telegraaf).
Als premiumlid kun je het ook (soms al eerder) online lezen. Wil je niets van VROUW missen? Speciaal voor de trouwste lezeressen versturen we elke dag een mail met al onze dagelijkse hoogtepunten. Abonneer je hier. Verder kun je ons natuurlijk op de voet volgen op TikTok, Facebook en Instagram
