Duizenden jonge kinderen met tuberculose lagen in de jaren vijftig lange periodes, soms jaren, plat op bed in sanatoria, vaak onder een hard regime. Deskundigen noemen hen een vergeten groep, van wie het leed grotendeels onbekend is gebleven.
Volgens beschrijvingen uit die tijd verbleven de kinderen in een zaal en lagen ze lange tijd achtereen in bed. In instellingen die door nonnen werden geleid, gold veelal een hard regime: zo zouden kinderen hun eigen braaksel hebben moeten eten en urenlang onder wollen dekens in de brandende zon hebben gelegen.
De kinderen met tuberculose werden in de jaren vijftig op grote schaal in sanatoria opgenomen, destijds de gebruikelijke plek voor de behandeling van tuberculose. Hun ervaringen krijgen nu opnieuw aandacht van deskundigen, die zeggen dat de geschiedenis van deze groep nooit goed is vastgelegd.
