Een gezin uit Glanerbrug vertelt over het dagelijks leven met de negenjarige Julian, die wordt ondersteund met een persoonsgebonden budget (pgb). Het portret verscheen op 19 oktober 2026.
In de openingsscène spreekt Julians moeder hem aan als Juul en zegt ze dat ze iets anders gaan doen als het belletje gaat. Julian antwoordt niets, maar uit het oogcontact blijkt dat hij zijn moeder begrijpt; daarna kijkt hij weer naar een filmpje op de telefoon. Zijn broertjes spelen op de grond met autootjes en een knikkerbaan.
Het gezin presenteert zich als een doodgewoon huishouden en niet als een zorgdossier. „Hij is geen dossier, hij is ons kind,” zo zegt het gezin over Julian: hij moet gezien worden als hun kind, niet als een zaak. De reportage beschrijft de dag als een dag pgb’en met ‘de Olijfjes’, de naam waaronder het gezin in het stuk bekendstaat.
In het gepubliceerde begin wordt niet vermeld hoe hoog het budget is, waarom Julian het krijgt of waaraan het wordt besteed; die details blijven voorbehouden aan de volledige special. Wat de passage wel laat zien, is een alledaags tafereel binnenshuis — een moeder, een jongen van negen en zijn broertjes — waarbinnen het gebruik van het budget vorm krijgt.
