Bij talkshows zijn we er dol op: praten over het weer. Code oranje, code rood, warmte-records, zware stormen met eigennamen, sneeuwval. Ik knap er altijd van op. „Komt Helga van Leur? Leuk!” Tijdens onze radio-uitzendingen op zaterdag verheug ik me altijd op het weerbericht, gebracht door Roosmarijn Knol, Willemijn Hoebert, Marco Verhoef.
Ik moet me dan inhouden om niet constant te onderbreken: „Waar precies gaat het dan regenen? En hoe is het over tien dagen? Dan hebben we een verjaardag, liefst buiten.” Als ik het helemaal zelf moet uitzoeken, ga ik steevast op het balkon staan om de temperatuur te voelen en de mensen op straat te scannen.
Jas uit of aan? Wel of geen paraplu? Rokjesdag!Het weer is een heerlijke ijsbreker. We praten er graag over. In de lift, bij de koffieautomaat. „Warm hè?” Ik hou niet van smalltalk, maar over het weer kouten neem ik extreem serieus. Meer dan de ander lief is. Het heeft ook iets verbindends.
Het gaat ons allemaal aan. Net als voetbal eigenlijk. Lekker veel drama ook. Geen land wordt zo snel lamgelegd door een paar centimeter sneeuw. Met een beetje meer zon dan we gewend zijn, weten we niet meer wat we met onszelf aan moeten. De overheid (!) komt met een hitteplan.
Genieten. Echt waar.Als je cool wilt zijn, moet je dit geneuzel stom vinden. Ik was eens te gast in een programma waar iedereen erover klaagde dat we ons te veel aanstelden over de hitte. Ik durfde niet te zeggen ik de nationale hysterie eigenlijk wel begreep.
En, nog erger, wel prettig vond. Met een paar vlokken sneeuw heb ik het liefst Helga van Leur onder de speeddial-knop. En geef mij maar een op maat gemaakt hitteplan. Speciale editie voor de familie Ekiz. En als het even kan, wat zou het fijn zijn als iemand me kon helpen met het zomerproof maken van mijn huis, mijn garderobe, mijn balkon.
Sommige mensen kunnen dit zonder hulp, hè. Zo indrukwekkend. Voor Kerstmis zie ik mijn buren naar de kelder lopen, effe de doos met kerstversiering pakken. De doos? Bij mij liggen de ballen ergens onder een versleten tapijt, een verroeste hometrainer en andere spullen die ik in mijn verzamelwoede nooit heb kunnen weggooien.
Deze week begaf ik mij naar de berging op zoek naar de ventilator. Met een lunchbox; ik wist dat ik er even zoet mee zou zijn. Een lijk opgraven gaat nog sneller. Bergschoenen aan, dat klimt makkelijker. Handschoenen om te beschermen tegen scherpe objecten. Bloed, zweet en tranen.
Gevonden. Dat wel. De ventilator, niet het lijk. Ik heb zo’n zin in het gejuich en geklaag over favoriete strandspots, de opwarming van de aarde (“we gaan er allemaal aan”), een summerbody, of het WK. We gaan winnen! Of zoals Cruijff zei: alleen kun je niets, je moet het samen doen.Meer VROUWDit artikel staat in het nieuwe VROUW Magazine (elke zaterdag bij De Telegraaf).
Als premiumlid kun je het ook (soms al eerder) online lezen. Wil je niets van VROUW missen? Speciaal voor de trouwste lezeressen versturen we elke dag een mail met al onze dagelijkse hoogtepunten. Abonneer je hier. Verder kun je ons natuurlijk op de voet volgen op TikTok, Facebook en Instagram
