GastschrijversEind maart. Het is stralend weer. Weliswaar knoertig koud, want vannacht heeft het nog gevroren en de noordoostenwind blaast met windkracht 4 onze kant op.Bettie van den Weg13 juni 2026, 09:30Laatste update: gisteren om 13:03De strakblauwe lucht en de stralende zon maken veel goed, zolang je achter glas zit.

Het oog wil tenslotte ook wat!Mijn humeur heeft gelukkig niets van doen met welke weersgesteldheid dan ook, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik bij het zien van zoveel zonlicht voorjaarskriebels krijg.De zoemer van de intercom op mijn balie gaat en op mijn monitor zie ik dat er iemand bij de slagboom staat.

Zonnig meld ik me: „Receptie, goedemorgen.”Er staat een brommerige man bij de praatpaal. „Dag mevrouw, ik kom hier met een klacht over de niet-bezorging van de krant en nu wil ik mijn auto wegzetten, maar er staat zo’n akelige slagboom (hij bezigde een ander bijvoeglijk naamwoord, maar dat is niet voor herhaling vatbaar) in de weg.

Wat moet ik nu?” Hij mopperde wat door.Hola, een onweerswolk aan mijn heldere hemel. Dat laat ik niet gebeuren. Daar ga ik iets aan doen. Beleefd vertel ik hem dat ik de slagboom voor hem zal openen. „Bent u bekend op het terrein, meneer?”Zijn donderbui zwenkt al wat af. „Hm, nee mevrouw, maar ik wil mijn ei kwijt.” „Meneer, dat mag u kwijt in het pand recht achter u, met de twee rode blokken boven de ingang.

Komt u maar verder.”Ik druk op de knop voor de slagboom en via mijn monitor zie ik hem de parkeerplaats oprijden. Een kwartiertje later gaat de zoemer van de intercom weer. De mopperpot staat bij de praatpaal.„Dag mevrouw, ik wilde u nog even groeten. Mooie dag hebben we vandaag, hè?”⭐ Bettie van den Weg (81) was receptioniste in het concernkantoor van een krantendrukkerij en -uitgeverij in Apeldoorn‌Lees meer